گفت‌وگوی کریمی با سایت نود (بخش دوم): دوست دارم همه مثل من باشند اما بداخلاق باشند/ کسی از من خوشش نمی‌آید اجباری نیست من را دنبال کند

وبسایت رسمی توپ - حضور پررنگ کریمی در فضای مجازی، برای بخشی از طرفداران او جذاب بود و بخشی را هم تا حدی ناراحت کرد. لحن تند او، این بار در فضایی جدید با حاشیه‌های مختلفی همراه شد. اختلاف کی‌روش و برانکو، ماجراهای پرسپولیس و اخیرا ابهامات مالی فدراسیون فوتبال، موضوعاتی بودند که در صفحه مجازی کریمی به آن پرداخته می‌شد. بحث علی کریمی و تیم‌ملی یکی از مباحثی است که او خیلی شفاف به آن نپرداخته است. حضور علی کریمی در تیم ملی یکی از آن اتفاقات جذابی بود که می‌توانست ادامه پیدا کند اما خیلی زود به پایان رسید. تا این‌جای کار علی کریمی رکورددار کوتاه‌ترین همکاری با تیم‌های باشگاهی و ملی است.

- در دوران بازی درباره اهداف‌تان صحبت می‌کردید. برای مربیگری دورنما یا هدفی دارید؟

در این فوتبال ما دورنمایی وجود ندارد. امروز هستیم و فردا شاید نباشیم. ما در الاهلی یک مربی رومانیایی داشتیم. تمام کشورهای عربی را رفته بود. امارات و قطر وعربستان و در همه جا مربی‌گری کرده بود اما همیشه می‌گفت من هر جا که می روم چمدانم را کامل باز نمی‌کنم چون شاید امروز باشم و فردا نباشم. ما هم همیطور هستیم. فعلا روز به روز جلو می‌رویم و انشالله که هر روز بهتر از روز قبل باشیم.

- در این مدت شما انتقادات زیادی به فدراسیون داشتید و خواستار شفافیت سازی بودید، اما یک علامت سوال بزرگ که نام علی کریمی دیده می‌شود بحث جدایی از تیم ملی است. چیزی که خودتان هیچوقت شفاف درباره‌اش توضیح ندادید.

من در مورد این موضوع کامل صحبت کردم. به خصوص در آن زمانی که سرمربی تیم ملی خیلی دوست داشتند با من کل کل کنند من جواب‌شان را داده‌ام. الان دیگر قضاوت برعهده مردم است.

- مردم وقتی همه چیز را نمی‌دانند و هیچکس توضیح نداده دقیقا مشکل چه بود، چطور قضاوت کنند؟

من مشکلی نداشتم. فقط وقتی به تیم ملی رفتم فکر می کردم در شرایط دیگری می‌توانم کار کنم اما وقتی چهار ماه در تیم ملی بودم متوجه شدم که این امکان وجود ندارد. متوجه شدم آن چیزی که دنبالش بودم اتفاق نمی‌افتد و تصمیم گرفتم کناره‌گیری کنم. من بدون هیچ قراردادی و فقط به خاطر این که تیم ملی کشورمان بود با افتخار خواستم در کنار تیم باشم. به هر حال این اتفاق برای من جذاب بود. کمک مربی یا تدارکات فرقی نمی کند و کمک کردن به تیم ملی افتخار است. شرایط آن چیزی نبود که من می‌خواستم.

- شرایط مالی؟ یا جایگاه و شان شما؟

مالی که نه. در مورد جایگاه هم کاری که ایشان با مربیان ایرانی کرد به خوبی همه چیز را نشان داد. خیلی‌ها به من گفتند که تورا هم مثل بقیه مربیان ایرانی بیرون کرد. اصلا این طور نیست. من خودم دیگر به تیم ملی نرفتم و کسی من را بیرون نکرد. شما از مسئولین فدراسیون بپرسید چرا وقتی این کارها را با بقیه مربیان ایرانی کردند فدراسیون جلویشان نایستاد؟ در همه جای دنیا هر تیمی که مربی خارجی دارد، یکی دو مربی وطنی هم در کنارش حضور دارند. اما در این جا این اتفاق نیفتاد. طرف دنبال منافع خودش بود و من هم نمی‌توانم با این‌جور آدم‌ها کار کنم و خیلی راحت خودم را کشیدم کنار. گذر زمان تا الان خیلی چیزها را نشان داده و مطمئن باشید که در آینده هم خیلی چیزها را نشان خواهد داد.

- یعنی کی‌روش به شما و دستیارانش اهمیت نمی‌داد؟

نه من نه هیچ کمک مربی دیگری این انتظار را ندارد که همه کاره تیم باشد، اما هر کس نظری به ذهنش می‌رسد می‌گوید. در نهایت هم تصمیم با سرمربی تیم است.

- از نظر فنی همچنان کی‌روش را تایید می‌کنید؟ چون زمانی که بازیکن بودید خیلی او را قبول داشتید.

من قبلا هم گفتم از نظر تمرین و کارفنی مربی خوبی بود. همیشه هم بعد از آن جریان می‌گفتم که کاشکی رابطه من و کی‌روش همان رابطه بازیکن و مربی می‌ماند. قطعا این یکی از افسوس‌های من است که کاش رابطه‌مان مثل همان زمان می‌ماند. الان حدود سه سال از آن زمان گذشته و به نظرم دیگر حرف زدن در مورد آن اهمیتی ندارد. ایشان کار خودش را انجام می‌دهد و من هم کار خودم را می‌کنم و الان تنها چیزی که اهمیت دارد شرایط تیم ملی ایران در جام جهانی است.

- قرعه سختی هم داریم.

خیلی ها می‌گویند چرا این تیم‌ها هم‌گروه ما شدند و اسمشان در قرعه‌کشی درآمده. چرا هم‌گروهی‌هایمان سخت هستند. ما به جام‌جهانی می‌رویم که با همین تیم‌ها بازی کنیم. مگر در شرایط دیگری غیر از جام‌جهانی فرصتی برای ما پیش می‌آید که بخواهیم با این تیم‌ها بازی کنیم؟ مگر ما امکانات بازی کردن با این تیم‌ها به صورت تدارکاتی را داریم؟ درست است که روی کاغذ گروه ما خیلی سخت است اما جذابیت جام‌جهانی بازی کردن با همین تیم‌هاست. اگر قرار باشد برویم جام‌جهانی و آنجا هم با تیم‌های درجه دوم بازی کنیم که نمی‌شود. به فرض هم که صعود کردیم، در مرحله بعدی که نمی‌توانیم حریفان‌مان را انتخاب کنیم. به نظرم باید روی این بازی‌ها باید حساب کنیم برای بازی‌های جام‌ملت‌های آسیا که هفت ماه بعد از جام‌جهانی برگزار می‌شود. به نظرم باید از این فرصت به خوبی استفاده کنیم که کیفیتمان را به رخ حریفان آسیایی بکشیم و حساب ویژه‌ای روی ما باز کنند. تا طلسم‌شکنی کنیم و بالاخره قهرمان شویم.

- کدام بازی برای‌مان مهمتر است؟

ما در دوره گذشته مشکلی که داشتیم این بود که تمام انرژیمان را در بازی آرژانتین و نیجریه گذاشتیم و در بازی‌ای که همه فکر می‌کردند نتیجه می‌گیرم با سه گل باختیم. ما از آرژانتین سه گل نخوردیم اما از بوسنی سه گل خوردیم. در این دوره هم به نظر من سخت ترین حریف ما مراکش است.

- موافقید که با حضور و موفقیت کی‌روش علاقه به بازی دفاعی و ضدحمله و سبک بازی شبیه تیم ملی در میان همه مربیان و به خصوص مربیان جدید و جوان بیشتر شده است؟

به نظر من الان شرایطی پیش آمده که به خاطر نداشتن ثبات همه یک مدل بازی را انتخاب می‌کنند.مربی‌ها می‌خواهند در وهله اول فقط نبازند تا بتوانند در تیم‌شان بمانند. البته این را هم بگویم که خوب دفاع کردن یک هنر است که هر کسی نمی‌تواند آن را انجام دهد.

- خودتان هم به این سبک علاقمند هستید؟

هوادار و تماشاگر برای دیدن گل و بازی جذاب فوتبال را می‌بیند. در سال‌های اخیر دربی‌ها جذاب بوده. خیلی اهمیت ندارد کدام تیم برنده شده اما وقتی به بازی توجه کنید می‌بینید که چقدر جذاب بوده. یک مدت بود که چند بازی پشت سر هم مساوی صفر - صفر و یک - یک شد وجذابیتی نداشت اما الان دربی دوباره جذاب شده است. همیشه فوتبال باید جذاب باشد. به همین دلیل دفاع خوب باید در کنار حمله باشد.

- جذاب بودن دربی به حضور مربیان خارجی یا جوانتر ارتباطی ندارد؟

نه خیلی. به جایگاه و ثبات مربی هم بستگی دارد. در حال حاضر ما از کشورهای عربی بدتر شده ایم. یک مربی تا سه هفته نتیجه نمی‌گیرد همه تیتر می‌زنند فرصت آخر سرمربی. همه این اتفاقات دست به دست هم می‌دهد که یک مربی در طول بازی محتاط‌تر باشد و بازی بسته‌تری را انجام بدهد. 

- البته خودتان هم در زمان بازیگری با مربیان خارجی رابطه بهتری داشتی تا با مربیان داخلی.

ببینید من هیچ وقت مشکلی نداشتم. مشکل را متاسفانه بعضی از رسانه ها بزرگ می‌کردند. همکاران شما می‌گفتند ما با همه مربیان مشکل داریم. این مشکل که فنی نبوده. اختلاف نظر بوده که در همه دنیا هست. در بایرن مونیخ بارها پیش اومده مثلا اولیورکان و بالاک با هم دعوا کردند اما فردا هیچ روزنامه‌ای تیتر آنچنانی نزده. شما همین دعوای فرشاد احمدزاده و منشا را ببینید چقدر بزرگش کردید. این اتفاقات در همه جای دنیا می‌افتد. خودم بارها شاهد بودم. بالاک با اولیورکان، ویلی سانیول با اولیورکان، بالاک با حمیدزیچ. با هم دعوا می‌کردند و فردا می‌آمدند و سرتمرین با هم دست می‌دادند و انگار نه انگار اتفاقی افتاده است. به هر حال این قضیه پیش می‌آید. هر روز که این دو نفر با هم دعوا نمی‌کنند. در طول یک سال یک بار اتفاق افتاده. اینجا متاسفانه تا یک بازتاب عجیبی دارد و همه تیتر می‌زنند. در یک خانواده برادر با برادر دعوا می‌کند، پسر با پدر دعوایش می‌شود. باید بروند شکایت کنند؟ باید روزنامه‌ها تیتر بزنند؟ من درگیری را تایید نمی‌کنم اصلا اما این اتفاق اجتناب‌ناپذیر است. بالاخره من بازیکن آدمم. یک روز حالم خوب نیست، یک روز اعصابم خورد است شاید با کسی هم درگیر بشوم اما دلیل نمی‌شود که با آن بازیکن پدرکشتگی داشته باشم. شاید من بعد از تمرین بروم و از آن بازیکن معذرت خواهی کنم، روزنامه‌ها این را هم تیتر می‌کنند؟ رویش مانور می‌دهند؟

- همیشه اعتقاد دارید که دعوا و درگیری در فوتبال کاملا طبیعی است و پیش می‌آید. بارها هم از هم‌تیمی‌هایتان که با هم درگیر شدند و خیلی زود آشتی کردند مثال زدید اما شما چرا بعد از این همه سال هنوز با علی دایی آشتی نکردید و مشکلتان حل نشده است؟

جریان علی دایی فرق دارد. ما با هم دعوایی نکردیم. به نظر من این خیلی اتفاقی عادی است که آدم با کسانی دوست باشد که از نظر تفکر و عقیده به هم نزدیک باشند. همان زمان هم بازیکنان زیادی بودند که با وجود هم‌تیمی بودن، من حتی شماره تلفن آنها را هم نداشتم. این خیلی موضوع عجیبی نیست. با مرور زمان هم اتفاقاتی افتاد که ما را از هم دورتر کرد. الان هم مشکل خاصی نداریم اگر همدیگر را جایی ببینیم سلام علیک می‌کنیم صحبت می‌کنیم. در حال حاضر مشکل فوتبال ما قطعا رفاقت کردن یا نکردن من و علی دایی نیست. آنقدر مشکلات داریم که این مساله کوچکترین اهمیتی نداشته باشد.

- الان که مربی‌ شده‌اید و مشکلات دنیای مربی‌گری را درک می‌کنید، وقتی به عقب نگاه می‌کنید چیزی هست که اگر مشکلات فعلی را می‌دانستید مربی‌تان را بیشتر درک می‌کردید یا کاری که انجام نمی‌دادید؟

من تا جایی که یادم هست هیچ وقت از نظر فنی مشکلی با مربیان نداشتم. من در هر شرایطی تلاش کردم برای مربی‌ام بهترین بازی‌ام را انجام بدهم حالا این که موفق شده‌ام یا نه را نمی‌دانم.

- مثلا اگر به عقب برمی‌گشتید بعد از تعویض به ساک لگد نمی‌زدید.

ما یک لگد به ساک زدیم. اصلا مشکلی نیست. آدم اشتباهی که کرده را قبول می‌کند اما من یک سوال دارم. زیدان مگر با سر به سینه بازیکن حریف نزد؟ من که لگد زدم به یک ساک بی‌جان. آن هم بیرون از زمین. زیدان که آن حرکت را کرد پس باید اعدامش کنند؟ شاید اگر او این حرکت را انجام نمی‌داد تیمش قهرمان می‌شد. ما که شهره خاص و عامیم دربداخلاقی. البته من مشکلی با این قضیه ندارم. من دوست دارم که همه آدم‌ها مثل من باشند اما بداخلاق باشند. اما به نظر شما باید با زیدان چه کار می‌کردند؟ شما مطمئن باشید یک بازیکنی که خوب کار کرده از تعویضش هیچ وقت ناراحت نمی‌شود. من این حرف را با اطمینان به شما می‌گویم. بازیکنی که بد کار کرده هم از عملکرد خودش عصبانی است و هم این که فکر می‌کند اگر یک ربع بیشتر به او فرصت داده می‌شد می‌توانست جبران کند. ضمن این که برخورد مربیان در کنار زمین هم خیلی تاثیر دارد. یک بازیکن زمانی که تعویض می‌شود عصبانی است اما مربی می‌آید با او دست می‌دهد. همین مساله مثل آب روی آتش است. شاید اگر این اتفاق برای من می‌افتاد من هیچ‌وقت آن حرکت را انجام نمی‌دادم.

- الان اگر بازیکن خودتان بعد از تعویض لگد بزند، دست ندهد یا به رختکن برود برخورد شما چطور خواهد بود؟

آن بازیکن را که من طبیعتا بعدا برخوردی باهاش می‌کنم (باخنده). اما من همیشه کاری می‌کنم که به آنجا نرسد که بازیکن بخواهد به تعویضش اعتراض کند. من به پیشگیری اعتقاد دارم که بهتر از درمان است. من شاید بازیکنی را کنار بگذارم یا تعویض کنم اما مطمئنا مشکلی با او ندارم. شما فکر کنید من به سپیدرود که آمدم ۳۷ بازیکن سرتمرین بودند. مگر می‌شود یک تیم فوتبال ۳۷ بازیکن داشته باشد؟ من لیست را به ۲۴ نفر رساندم اما همان کسانی که کنار گذاشتم هم اگر کمکی از دستم بربیاید برای‌شان انجام می‌دهم. هر تصمیمی بخواهم انجام دهم از بیرون گذاشتن بازیکن یا تعویض یا هر چیز دیگری هم با مربیان و دستیارانم مشورت می‌کنم.

- شاید باورش سخت باشد که علی کریمی در تصمیمات فوتبالی‌اش از دستیارانش مشورت بگیرد و به حرف آنها گوش کند.

اتفاقا من خیلی مشورت می‌کنم. به خصوص در مربی‌گری. بعضی وقت‌ها سر ترکیب تیم اختلاف نظرهایی وجود داشته اما در جلسه قطعا به یک ترکیب واحد میرسیم. یعنی یا من کسی که با من مخالف است را راضی می‌کنم یا او من را متقاعد می‌کند که حرفش درست است. اصلا اینطور نیست که من نظرات را بشنوم و کار خودم را انجام بدهم. درباره هر تصمیم و اختلاف نظری بحث می‌کنیم تا به یک گزینه واحد برسیم. به هر حال ما چند سبک مربی‌گری داریم. بعضی‌ها خودشان تصمیم می‌گیرند. بعضی‌ها مشورت می‌کنند. به هر حال من چند دستیار دارم و آنها باید بدانند نظری که دارند و حرفی که می‌زنند مهم است و این‌طور نیست که من هر کاری خودم دلم بخواهد انجام بدهم.

- در مورد بداخلاقی‌هایتان حرف زدید. در زمان بازی این بداخلاقی‌ها برای هوادارانتان آزاردهنده نبوده اما مدتی است اما که این بدخلقی‌ها وارد فضای مجازی شده یا به صورت مصاحبه‌های متعدد علیه افراد مختلف خودش را نشان می‌دهد.

اگر منظورتان حرف‌هایی است که در مورد فدراسیون فوتبال زدم که برای تمام حرف‌هایم سند و مدرک دارم. حرف غلطی نزدم. به هر حال این کشور قانون دارد و به آن رسیدگی می‌شود.

- ولی لحن تمسخر و مدل انتقادات ازعلی کریمی فاصله داشت.

من فکر می‌کنم که صفحه مجازی صفحه شخصی هر کسی است. فکر می‌کنم دیگر در هر موردی اختیاری نداشته باشم در مورد صفحه شخصی خودم مختار هستم هر طوری دلم می‌خواهد حرف بزنم. شما مطمئن باشید من اگر در مورد کسی هم حرفی زدم آن طرف مدت زیادی است این کار را در مورد من انجام می‌دهد. سیستم من همیشه همین بوده است. مگر من قبلا مدل دیگری بودم؟ ولی نظر شخصی من این است که من اگر از فردی خوشم نمی‌آید درست نیست که او را دنبال بکنم و اگر پست و مطلبی گذاشت من به او فحاشی کنم و یا او را مسخره کنم. اگر کسی از من خوشش نمی‌آید اصلا اجباری نیست که من را دنبال کند. خیلی‌ها به من می‌گویند چرا فضا را خیلی شخصی کرده‌‌ای و نمی‌شود در صفحه‌ات کامنت گذاشت. ببینید من سال‌ها در این فوتبال بوده‌ام. آنقدر به فحش خوردن حقیقی عادت دارم که فحش خوردن مجازی برایم موردی نباشد. اما درصفحه من زن هست بچه هست. واقعا درست نیست که هر کسی بیاید و هر چه از دهانش در می‌آید در صفحه من بنویسد. اگر کسی از من خوشش نمی‌آید من را دنبال نکند. به هر حال من خودم بچه دارم و فعال هستند و می‌دانم که چه خبر است.

- این که هر کسی می‌تواند خوشش بیاید یا نیاید درست است اما در مورد وجهه علی کریمی صحبت می‌کنیم. ما از این دست پیشکسوتانی که شغل‌شان شده در هر موردی حرف می‌زنند، در هر موردی اعتراض می‌کنند و کارشان مصاحبه انتقادی است زیاد داشته‌ایم. این که علی کریمی هم بخواهد به آن دسته از پیشکسوتان نزدیک شود چیزی است که شاید خیلی از هوادارانتان دوست نداشته باشند.

مطمئن باشید که من اگر غر می‌زنم غر درست می‌زنم. من همیشه خیلی عامیانه و کوچه و بازاری صحبت می‌کنم و در مورد مدل حرف زدنم که تغییری ایجاد نشده. اما من کی هر روز در مورد یک نفر صحبت کردم؟ من در این مدت در مورد یک موضوع خاص صحبت کردم که فکر می‌کنم حق طبیعی‌ام باشد. اگر هم کسی خوشش نمی‌آید می‌تواند من را دنبال نکند. وگرنه من از اول همین‌طور بودم و سیستمم به همین روال بوده است. به نظرم همه باید به حریم شخصی دیگران احترام بگذارند و من علی کریمی هم حریم شخصی خودم را دارم و شاید خوشایند کسی نباشد اما باید به آن احترام بگذارند و قبول کنند یا اصلا دنبال نکنند.

 

 گفت‌وگو از نیلوفر کنگرانی

 
 

وب سایت نود

اخبار مرتبط


دیدگاه کاربران

برای ثبت دیدگاه وارد وب سایت ما شوید.

آخرین اخبار